اميرالمونين علي (ع) فرمودند: همراه با فاطمه (س) به خانه ي رسول خدا رفتيم و ديديمآن حضرت به شدت گريه مي كند. عرض كردم :اي رسول خدا! پدر و مادرم فدايتباد چه چيزي شما را به گريه واداشته است؟
رسول الله فرمود: علي جان! شبي كه مرا به معراج بردند، زنهايي از امّتم را ديدم كه به شدت عذاب مي شدند.
پرسيدم يا رسول الله مگر آن زنان چه كرده بودند؟
ايشان فرمودند :
زني را ديدم كه به موي سرش آويزان بود زيرا مويش را از نامحرم نمي پوشانيد.
زني را ديدم كه به زبانش آويزان بود به خاطر آن كه با زبانش شوهر آزاري مي كرد.
زن ديگري را ديدم كه به پستانهايش آويزان بود به علت اين كه بدون اجازه ي شوهرش بچه هاي ديگران را شير مي داد.
زن ديگري را ديدم كه به پاهايش آويزان بود چون بدون اجازه ي شوهرش از خانه خارج ميشد.
زني را ديدم كه گوشت بدنش را مي خورد به خاطر اينكه خود را براي غير شوهرش آرايش و زينت مي كرد.
زني را ديدم كه دستهاي او به پاهايش بسته شده بود و مارها و عقربها مشغول نيش زدن او بودند زيرا از نجاست پرهيز نمي كرد و غسل جنابت و حيز انجام نمي داد و پاكيزگي را رعايت نمي كرد و نمازش را سبك مي شمرد.
زن ديگري را ديدم كه كور و كر و لال بود به جهت اينكه فرزند نامشروع به دنيا مي آورد و به گردن شوهرش مي انداخت.
زن ديگري را ديدم كه با قيچي گوشت بدنش قطعه قطعه مي شد چون خودش را به مردان بيگانه عرضه مي نمود.
ديگري را ديدم كه صورتش همانند سگ بود و آتش از راه نشيمنگاه او وارد بدنش شده و از دهانش خارج مي شد زيرا در دنيا آوازه خواني و نوحه گري و حسادت مي كرد.
منبع حدیث : وسائل الشیعه- جلد۲۰-صفحه ۲۱۳
